شمانیوز
کد خبر : 964596

دیوان پادشاهی کویت رسماً درگذشت صباح الاحمد الصباح امیر این کشور را تایید کرد.

تلویزیون کویت رسما خبر درگذشت شیخ «صباح الأحمد الجابر الصباح» امیر این کشور را اعلام کرد.

دفتر امیری کویت  لحظاتی پیش رسما خبر درگذشت شیخ الصباح امیر این کشور را تائید کرد.

اخیرا گزارش‌هایی از وخامت وضعیت جسمانی امیر کویت به گوش می‌رسید. امیر کویت در بیمارستانی در آمریکا تحت درمان بود.

وی چهاردهمین امیر کویت است که در سن 91 سالگی درگذشت. شیخ «نواف الاحمد الجابر الصباح»  84 ساله ولیعهد کویت است. پیش از این و در پی وخامت حال امیر این کشور بخشی از اختیارات وی به ولیعهد واگذار شده بود.

نواف الاحمد ششمین فرزند " شیخ احمد الجابر الصباح " دهمین  امیر کویت و از فوریه 2006 ولیعهد کویت است و یکی از برجسته‌ترین نامزدها برای جانشینی برادرش  به شمار می‌آید.   

نواف قبل از تصدی ولیعهدی در طول دوران سیاسی خود چندین سمت وزیری از جمله وزارت کشور، دفاع و امور اجتماعی و معاونت نخست وزیری را برعهده داشته است.  

ولیعهد کویت، متولد ژوئن سال 1937 میلادی است و حدود 84 سال سن دارد و تاکنون چندین عمل جراحی در داخل و خارج از کشور بر روی او انجام شده است و همین موضوع‌ها یعنی سن و  بیماری، شانس او را برای انتخاب جانشین امیر کویت ضعیف می‌کند.   

پیش از این نیز در کویت این موضوع سابقه داشته است و در سال 2006 پس از درگذشت شیخ "جابر الأحمد الصباح" به دلیل بیماری،  شیخ "سعد العبدالله السالم الصباح" ولیعهد کویت برای مدت کوتاهی بر تخت سلطنت نشست اما مجلس شورای ملی کویت او را به دلیل داشتن بیماری و کهولت سن برکنار کرد و سلطنت به شیخ "صباح الاحمد جابر الصباح"  امیر فعلی رسید.

 

تاریخچه خاندان الصباح در کویت

خاندان صباح در کویت از سال 1760 حکومت خود را بر این کشور آغاز کردند.

در اوایل قرن هجدهم سه خاندان مهم به نام‌های «آل صباح» و «آل خلیفه» و «آل جلاهم» بنا به دلایل اقتصادی وسیاسی در کویت اقامت کرده و در سال‌های 1716 تا 1756 برای حکومت بر کویت به صورت اشتراکی توافق کردند. اداره امور کویت به این صورت میان سه خاندان تقسیم شد که بر این اساس خانواده صباح مسئول امور سیاسی بود٬ آل خلیفه تجارت زمینی و آل جلاهم تجارت دریایی را عهده‌دار شدند. اما این حکومت اشتراکی نتوانست خیلی دوام بیاورد در سال 1756 از هم پاشید و خاندان صباح که مهم ترین بخش روند کویت یعنی سیاست را بر عهده داشت٬ به تنهایی حکومت خود را در این منطقه آغاز کرد.

اولین امیر کویت از خاندان الصباح به نام « صباح بم جابر» بود. از آن زمان تاکنون که «صباح احمد جابر صباح» که در 29 ژانویه 2006 در کویت به قدرت رسید٬ 14 امیر بر این کشور حکمرانی کرده‌اند.

در زمان حکومت « شیخ مبارک» فرزند صباح دوم و پنجمین شیخ کویت نظام حکومت این سرزمین شکل تازه ای به خود گرفت؛ زیرا وی حکومت را در تیرة دو فرزند خود موروثی کرد.

در زمان حکومت همین شیخ ، معاهدة 23 ژانویه 1899میلادی مبنی بر حمایت انگلستان از کویت میان دو کشور منعقد شد و به این ترتیب کویت به صورت تحت الحمایه انگلیس درآمد. این معاهده حاوی چند موضوع اساسی از جمله ممنوعیت واگذاری سرزمین و ممنوعیت برقراری ارتباط کویت با کشورهای خارجی بود. در سال 1961 در دوران حکومت «عبدالله سالم الصباح » کویت که به موجب معاهده 1899 به صورت تحت الحمایه انگلیس در آمده بود ، اعلام استقلال کرد. پس از شیخ عبدالله السالم الصباح که مورد علاقه و احترام ملت کویت بود و تا سال 1965 امیر این کشور بود، برادرش «شیخ صباح السالم الصباح» به حکومت رسید. این شیخ نیز در 31 دسامبر 1977 فوت کرد و شیخ جابر الاحمد الجابر الصباح عهده‌دار امور کویت شد.

پس از درگذشت جابر الاحمد الجابر در ژانویه 2006 ٬ «صباح احمد جابر صباح» به حکومت رسید.

با وجود حاکمیت خاندان آل صباح در دو قرن گذشته، کویت در بین کشورهای خلیج فارس تنها کشوری است که از آغاز استقلال در سال 1961، دارای قانون اساسی بوده و تفکیک قوای سه گانه پارلمان مستقل، آزادی های سیاسی و آزادی مطبوعات در آن تضمین شده است و به نظر می رسد حاکمیت این کشور کوچک خلیج فارس تاکنون به این اصول مهم قانون اساسی تا حد زیادی پایبند بوده است. گرچه امیر کویت طبق قانون اساسی حق دارد در شرایط خاص پارلمان را منحل کند، اما انتخابات در آن کشور به صورت آزاد برگزار می شود و با اصلاحاتی که در قانون انجام شده است کلیه شهروندان کویت اعم از زن و مرد از حق انتخاب شدن و انتخاب کردن برخوردارند.

سیاست‌های امیر 91 ساله کویت اغلب در راستای ثبات و کاهش تنش‌های منطقه‌ای بود. او بارها تجاوزات مستمر عربستان به خاک یمن را محکوم و نیز بر لزوم حمایت از مسئله فلسطین تاکید می‌کرد.

 

 

منبع: تسنیم

آیا این خبر مفید بود؟
جهت مشاهده نظرات دیگران اینجا کلیک کنید

آنچه دیگران میخوانند :
    تبلیغات متنی
    
    روی خط رسانه