به گزارش شمانیوز و به نقل از سراج24؛ رضا تقی پور کارشناس و تحلیلگر رسانه نوشت: در نظم حقوقی بینالمللی، حق دفاع از حاکمیت سرزمینی یک اصل بنیادین و پذیرفتهشده است که در منشور سازمان ملل متحد، بهویژه در ماده ۵۱، مورد تصریح قرار گرفته است. بر این اساس، هر کشوری در صورت مواجهه با تجاوز یا تهدید مستقیم، این حق را دارد که برای حفاظت از مرزها، مردم و تمامیت ارضی خود، اقدامات دفاعی قاطع و متناسب انجام دهد.
ایران نیز به عنوان کشوری مستقل و دارای حاکمیت تاریخی و تمدنی، نهتنها از این حق مشروع برخوردار است، بلکه وظیفهای ملی و قانونی برای استفاده از آن در برابر هرگونه تعرض دارد.
تجاوز به مرزهای ایران؛ عبور از خط قرمز مشروعیت
در سالهای اخیر، بهویژه در ماههای گذشته، بارها شاهد اقداماتی تحریکآمیز از سوی رژیم صهیونیستی و همپیمانانش بودهایم؛ اقداماتی که صریحاً امنیت ملی و آرامش مردم ایران را تهدید کردهاند. حمله مستقیم به مراکز مسکونی، تأسیسات حیاتی یا نفوذهای امنیتی در عمق سرزمینی ایران، مصداق بارز تجاوز و تهدید علیه حاکمیت کشور است.
در چنین شرایطی، پاسخ دفاعی ایران نهتنها اقدامی معقول و متناسب، بلکه مبتنی بر اصل بازدارندگی در برابر تکرار حملات و نقض قوانین بینالمللی از سوی متجاوزان است.
جامعه جهانی و معیارهای دوگانه
متأسفانه آنچه در عرصه بینالمللی رخ میدهد، اغلب تابع معیارهای دوگانه است. همان قدرتهایی که خود بارها به بهانه «دفاع مشروع» به کشورهای دیگر حمله کردهاند، ا