شمانیوز

نویسنده نمایش‌ خانگی می‌گوید:

نویسنده نمایش‌ خانگی می‌گوید: "من خوشحالم که از روی سریال‌های «جم» تقلید کردم و سریال نوشتم و مردم می‌بینند"، یعنی آمال و آرزو و الگوی نویسنده، سریال‌های سخیف ترکیه است، وای به حال ما!

به گزارش خبرنگار شمانیوز و به نقل از تسنیم : کارگردان شیرازی سینما و تلویزیون، "راز مینا"، "تولدی دیگر" و "کیمیا و خاک" او در مقام کارگردانی و نویسندگی به‌یادگار مانده است. در سال 1384 برنده دیپلم افتخار و جایزه بهترین فیلمنامه برای فیلم "پروانه‌ای در باد" هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم آوانکای پرتغال شد. این روزها کمتر از او فیلمی در مقام تهیه‌کنندگی، نویسندگی و کارگردانی می‌بینیم؛ کارگردانی که به‌تعبیر خودش، راهروهای وزارت ارشاد را پایین و بالا می‌رود اما به او مجوز نمی‌دهند "پدرخوانده" را برای سینمای ایران بسازد.

عباس رافعی در خصوص فیلم سینمایی "پدران" که روی پرده سی و هشتم جشنواره فیلم فجر دید تصریح کرد: "پدران" سالم صلواتی فیلم بی‌ادعا و صمیمی بود که به ما پدران می‌آموخت که نگذارید "بچه‌هایتان بمیرند و به موبایل‌شان نگاه کنید چه خبر بوده است."، فیلمی که در جهت تحکیم خانواده گام برمی‌داشت و تلاش می‌کرد به‌واسطه مرگ یکی از بچه‌های خانواده‌ها، این دو خانواده را متوجه اطراف خودش کند؛ دوستانش کیستند و چه می‌کنند و این‌که هوای بچه‌هایمان را داشته باشیم و نگرانشان بشویم. من فکر می‌کنم پدران جامعه اکنون ایران وقتی این فیلم را ببینند شاید مقداری بیشتر حواسشان جمع فرزندانشان شود.

وی در خصوص پایان تلخ و سیاه فیلم‌های خانوادگی سینمای ایران، افزود: خیلی دوست داشتم پایان‌بندی این فیلم به‌گونه‌ای دیگر بود و این دو خانواده وقتی گره گشوده و رازها برملا می‌شود دوباره کنار هم حضور داشته‌ باشند نه در سر قبرستان بلکه زیر سقف خانه! در واقع پرونده را ببندد، حسّم می‌گوید کارگردان خواسته پایان کار، باز باشد اما بیشتر پایان‌بندی بسته بود اما بهتر است تکلیف تماشاچی روشن شود.

رافعی با انتقاد از نوع پرداختن به خانواده و نقش پدر در سینما و حتی تلویزیون، خاطرنشان کرد: در جشنواره امسال، "پدران" را دیدم اما در جشنواره سال‌های قبل، تشتت خانواده را شاهد بودیم تا تحکیم آن! خانواده بسامانی ندیدیم همچنان که در نمایش‌های خانگی و سریال‌هایی که پخش می‌شود شاهد آنیم حتی در تلویزیون؛ واقعاً صداوسیما هم در جهت تحکیم خانواده و نقش پدر در خانواده خیلی کمرنگ عمل کرده است. اصلاً می‌دانید در رسانه پدر خیلی کمرنگ است؛ حتی در تبلیغات هم می‌گویند "من و مامان و فلان یخچال"! یا در بخش‌های دیگر می‌بینیم آن ستون خانواده به‌گونه‌ای است که بسیار نقد می‌شود، یا کتک می‌زند و معتاد است یا وضع نابسامان اجتماعی و اقتصادی دارد و حتی رانت‌خوار و پلید معرفی می‌شود، حقیقتاً در سینمای ایران پدر خوب کم دیدیم.

وی درباره تنوع ژانر سینما و تلویزیون، توضیح داد: جسارت در فیلم‌سازی را بسیار خوب می‌بینم و این روند ادامه دارد. فکر می‌کنم و باورم این است اگر به فیلم‌سازان اجازه بدهیم و بگذاریم جسارت فیلم‌سازی داشته باشند این فیلم‌های جسورانه مخاطب بیشتری را به سینمای ایران می‌آورند؛ زیرا مخاطب خودش را درون این آیینه نمایشی می‌بیند. الآن مخاطب سینمای امروز خودش را در فیلم‌ها نمی‌بیند و موجودات دیگری را می‌بیند و احساس نمی‌کند آن شخصیت خاله، عمه، عمو و یا همسایه‌اش است، زیرا همواره فیلم‌سازان سعی کرده‌اند همه‌چیز سیاه و سفید باشد.

کارگردان "کیمیا و خاک" در واکنش به تحریم‌ها و انصراف‌دهنده‌هایی که سعی کردند فضای جشنواره ملی فیلم فجر را مسموم کنند، افزود: فیلم‌ساز دوست دارد توسط مردم و منتقدین مورد قضاوت قرار بگیرد که بتواند گام بعدی را درست‌تر بردارد و مسیری که طی می‌کند مطمئن‌تر باشد. جشنواره فیلم فجر مکانی است برای فیلم‌سازان که با مردم و منتقدین چشم در چشم روبه‌رو بشوند و بدون تعارف قوت‌ها و ضعف‌های فیلمشان را گوشزد کنند. فکر می‌کنم که هر فیلم‌سازی که فیلمی در جشنواره فیلم فجر دارد یا در نشست‌های مطبوعاتی و یا در سالن‌ها منتقدین و یا مردم درباره آن فیلم صحبت می‌کنند قطعاً آن ضعف‌ها در فیلم بعدی‌شان کمرنگ‌تر می‌شود.

وی اضافه کرد: من تعجب می‌کنم چرا چنین تریبون و موقعیتی را باید از دست بدهیم و خودمان را از داوری و قضاوت دور کنیم جز اینکه چیزی در چنته نداشته باشیم و بگوییم بهتر است آنجا حضور پیدا نکنیم. من از این حالت‌هایی که بسیاری از خودشان نشان می‌دهند که اتفاقاً بسیار پرکارند و از نهادهای نظامی و اقتصادی و دولتی تغذیه می‌شوند و می‌گویند "نمی‌آییم" و یا "این جایزه را نمی‌خواهیم" تعجب می‌کنم و این باور برایم قطعی است که همه این اتفاقات، ادایی بیش نیست.

رافعی در خصوص فیلم "پدرخوانده" و برخورد وزارت ارشاد با این پروژه مفاسد اقتصادی گفت: پنج ماه است در راهروهای وزارت ارشاد بالا و پایین می‌روم فیلمی درباره مفاسد اقتصادی بسازم مجوز نمی‌دهند؛ فیلمی که در مورد رانت‌خواری است،‌ موقعیتی که برای مردم ایجاد کرده و سوء مدیریت مدیران میانی را نشان می‌دهد؛ به "پدرخوانده" مجوز نمی‌دهند. وقتی می‌بینیم که سینما می‌تواند تأثیرگذار باشد و روشنگری کند؛ و مردم بتوانند در سینما حرفشان را ببینند که زده می‌شود فکر می‌کنم در جهت امنیت‌ ملی گام برمی‌داریم اما مدیران به‌جای اینکه منافع‌ ملی را در نظر بگیرند کاملاً منافع فردی را در نظر می‌گیرند و به‌فکر منافع فردی خودشانند.

وی در پایان درباره اتفاقات ناگوار در فیلم‌سازی نمایش‌ خانگی و رفتار تاجرگونه تلویزیونی‌ها، خاطرنشان کرد: واقعاً نمایش‌ خانگی ذائقه تماشاگر ایرانی را خراب می‌کند؛ ما می‌گوییم که ماهواره‌ها، مسیر انحرافی را در جامعه برای بیننده ایجاد می‌کنند آنگاه نویسنده نمایش‌ خانگی می‌گوید "من خوشحالم که از روی سریال‌های «جم» تقلید کردم و سریال نوشتم و مردم می‌بینند" یعنی آمال و آرزو و الگوی نویسنده، سریال‌های سخیف ترکیه است، وای به حال ما! احساس می‌کنم تلویزیون هم توسط مدیرانش اداره نمی‌شود؛ بلکه چند تهیه‌کننده اداره می‌کنند که تجارت را پیشه خود قرار داده‌اند. نگاه کنید هر سال عید چه‌کسانی مناسبتی کار می‌کنند یا ماه‌های رمضان و محرم، در واقع تاجران فعلاً بر تلویزیون حکومت می‌کنند و حیف. امیدوارم تلویزیون به دورانی برگردد که برای مخاطب فیلم می‌ساخت نه برای عده‌ای خاص و در جهت کسب تجارت‌های آن‌چنانی.

 
آیا این خبر مفید بود؟
جهت مشاهده نظرات دیگران اینجا کلیک کنید

آنچه دیگران میخوانند :
    تبلیغات متنی
    
    روی خط رسانه